ferrūumĭno — Lewis & Short
ferrūumĭno (fērū-), āvi, ātum, 1, v. a.ferrumen, I.,
ita (bitumine) feruminatis Babylonis muris,Plin. 35, 15, 51, § 182:
si tuum scyphum alieno plumbo plumbaveris aut alieno argento feruminaveris,Dig. 41, 1, 27:
quare (ossa) fracta non feruminantur,Plin. 11, 37, 86, § 214; cf.:
navium commissuras,to caulk the seams, id. 16, 36, 64, § 158.—*
labra in labris feruminat,glues his lips, Plaut. Mil. 4, 8, 25 (dub.; Lorenz, labra ab labellis fer mihi).