fictūra — Lewis & Short
fictūra, ae, f.id.,
I a forming, fashioning (ante- and post-class.):
fortunae,Plaut. Trin. 2, 2, 86:
satis placet fictura,i. e. disguise, id. Mil. 4, 4, 53:
avarus ab uno solum verbo inclinatum, quod est aveo eademque fictura, qua est amarus,formation, Gell. 10, 5, 3.