flammo — Lewis & Short
flammo, āvi, ātum, 1, v. n. and
super raros feni flammantis acervos Traicit immundos ebria turba pedes (in the purifications at the Palilia),Prop. 4 (5), 4, 77.(cf. Ov. F. 4, 727 and ib. 781):
flammantia lumina torquens (anguis),Verg. G. 3, 433.—
quaecumque igni flammata cremantur,Lucr. 2, 672:
ut interirent aut crucibus affixi aut flammandi,Tac. A. 15, 54:
fax nubila flammans,Val. Fl. 1, 568: principio aetherio flammatus Juppiter igni Vertitur, blazing, flaming, Cic. poët. Div. 1, 11, 17.—
illius roseo flammatur purpura vultu,Stat. Ach. 1, 297; cf.:
flammata pudore juventus,Val. Fl. 4, 655:
flammata toga,i. e. fiery red, Mart. 5, 19, 12.—
sic donis vulgum laudumque cupidine flammat,Sil. 16, 303:
juvenem facta ad Mavortia,id. 1, 55:
flammantur in hostem cornipedes,Stat. Th. 8, 390:
his inter se vocibus instinctos flammavere insuper adlatae litterae,Tac. H. 4, 24:
omnes exercitus flammaverat arrogantia venientium a Vitellio militum,i. e. had inflamed with anger, incensed, id. ib. 2, 74; cf.:
talia flammato secum dea corde volutans,inflamed, angry mind, Verg. A. 1, 50:
sponsae flammatus amore,Val. Fl. 8, 300; Stat. Th. 1, 249.