2. formōsus — Lewis & Short
formōsus (FORMONSVS,
Inscr. Grut. 669, 10;
I comp.: FORMONSIOR,
Inscr. Fabr. p. 374, no. 169: formonsam,
Verg. E. 1, 5 Rib.), a, um, adj. forma, I. B. 1., finely formed, beautiful, handsome (freq. and class; syn.: pulcher, speciosus, venustus, bellus).
A Of visible subjects: deum rotundum esse volunt, quod ea forma ullam negat esse pulchriorem Plato: at mihi vel cylindri vel quadrati vel coni vel pyramidis videtur esse formosior,
Cic. N. D. 1, 10, 24: consideratur in homine, formosus an deformis,
id. Inv. 1, 24, 35: virgines formosissimae,
id. ib. 2, 1, 2: mulier,
Hor. A. P. 4: vis formosa videri,
id. C. 4, 13, 3: formosum pastor Corydon ardebat Alexin,
Verg. E. 2, 1; cf.: formosi pecoris custos, formosior ipse,
id. ib. 5, 44: Galatea hedera formosior alba,
id. ib. 7, 38: boves,
Ov. A. A. 1, 296: mater haedorum duorum,
id. F. 5, 117: arma Sabina,
Prop. 4 (5), 4, 32. so, formosius telum jaculabile,
Ov. M. 7, 679: arbutus,
Prop. 1, 2, 11 (dub.; Müll. felicius): Alcibiades, omnium aetatis suae multo formosissimus,
Nep. Alcib. 1, 2: nunc frondent sylvae, nunc formosissimus annus,
Verg. E. 3, 57: tempus (i. e. ver),
Ov. F. 4, 129: aestas messibus,
id. R. Am. 187: lux formosior omnibus Calendis,
Mart. 10, 24, 2: habitus formosior,
Quint. 9, 4, 8.—Prov.: Formonsa facies muta commendatio est,
Pub. Syr. 169 (Rib.).—
B Rarely of abstr. subjects: nihil est virtute formosius, nihil pulchrius,
Cic. Fam. 9, 14, 4.—Adv.: formōse, beautifully (very rare): Cupidinem formosum deum formose cubantem,
App. M. 5, p. 168: saltare,
id. ib. 6, p. 183: formosius,
Quint. 8, 3, 10: formosissime,
Aug. Conf. 1, 7.