frăgōsus — Lewis & Short
frăgōsus, a, um, adj.fragor.
fragosa putri corpore,Lucr. 2, 860.—
silvis horrentia saxa fragosis,Ov. M. 4, 778:
mons,Grat. Cyneg. 527. —
fragosa atque interrupta oratio,Quint. 9, 4, 7:
aures fragosis offenduntur,id. 9, 4, 116:
versus,Diom. p. 499 P.—
medioque fragosus Dat sonitum saxis et torto vertice torrens,Verg. A. 7, 566:
vada,Val. Fl. 2, 622:
arx Maleae,id. 4, 261: lux, a rattling gleam (lightning), id. 2, 198:
murmura leonum,Claud. II. Cons. Stil. 337:
nares,Amm. 14, 6, 25.—Hence, * adv.: fră-gōse (acc. to II.), with a crashing:
(secures a ligno laricis) respuuntur et fragosius sidunt, aegrius revelluntur,Plin. 16, 10, 19, § 47.