frĕmor — Lewis & Short
frĕmor, ōris, m.fremo,
I a low roaring, rushing, murmuring (poet. and in postclass. prose for fremitus): arma sonant, fremor oritur, Poët. ap. Varr. L. L. 6, § 67 Müll.:
variusque per ora cucurrit Ausonidūm fremor,Verg. A. 11, 297; Arn. 1, 32.— In plur.:
leonum indignati fremores,App. Flor. p. 358, 4.