LOGOI

The corpus record — Latin

fretus1

fretus1

relying on

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

Densest 12 of 142 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

1. fretus — de Vaan

fretus 'relying on' [adj. ο/α] (Naev.+) Pit. *freto-. It cognates: V.frite [abL/loc.sg. or adv.] 'relying on' or 'with the aid of from *fret(o)-. PIE *dhr-ehrto-. IE cognates: see s.v.firmus. Since the PIE root did not end in a laryngeal, the only way to explain fretus as a ptc. is to a (stative) verb 'to rely' in *-e-, like EM suggest This would require *-ehrto- in the vein of Nussbaum 1999a: 409, who discusses the … — [de Vaan, s.v. fretus, p. 256]

2. frētus — Lewis & Short

frētus, a, um, adj.root dhar-, Sanscr. dhar-ā-mi, hold, support; v. frēnum,

I leaning or supported on something, in a good or bad sense; relying or depending upon, trusting to; daring (class.; cf.: fultus, nixus).—Constr. with abl., rarely with dat., with inf. (poet.), and with objectclause.
(a) With abl.: omnes mortales dis sunt freti, Plaut. Cas. 2, 5, 38 sq.: magnanimi viri freti virtute et viribus, id. Am. 1, 1, 56: ingenio ejus, id. Capt. 2, 2, 100: dote, id. Men. 5, 2, 17: vobis, Ter. Eun. 5, 8, 33: vobis fretus, Cic. Planc. 42, 103: fretus intellegentiā vestrā, id. N. D. 1, 19, 49: fretus conscientiā officii mei, id. Fam. 3, 7, 6: gratiā Bruti, id. Att. 5, 21, 12: ingenio, id. de Or. 2, 24, 103: juventā, Verg. A. 5, 430 al.: amicitiis, Q. Cic. Petit. Cons. 7, 25: pondere enim fretae (res) stant, Lucr. 6, 1058: ferro et animis, Liv. 9, 40, 4: malitiā suā, Ter. Phorm. 2, 1, 43: multitudine solā, Liv. 9, 35, 3.—
(b) With dat. (only in Liv.; v. Zumpt, Gram. § 413): multitudo hostium, nulli rei praeterquam numero freta, Liv. 6, 13, 1; cf.: tamquam constantissimae rei, fortunae, id. 4, 37, 6; so, discordiae hostium, id. 6, 31, 6: haec civitas Samnitium infidae adversus Romanos societati freta, id. 8, 22, 7.—
(g) With inf.: (naves) pontum irrumpere fretae Longius, daring, venturing, Stat. Th. 6, 23.—
(d) With object-clause: satis fretus esse etiam nunc tolerando certamini legatum, Liv. 10, 5, 5: fretus excipi posse (hostem), qua venturum sciebat, Curt. 7, 7, 31.

3. frētus — Lewis & Short

frētus, ūs, m.1. fretus,

I reliance, confidence (post-class.): animi tui fretu, Symm. Ep. 2, 82.

4. frĕtus — Lewis & Short

frĕtus, ūs, m.,

I a strait; v. fretum.

Where it came from

  • de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Brill 2008) Treated in de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Brill 2008) s.v. fretus (scan pp. 256-257; entry #628). Root candidates: *freto-, *dher-, *bher-.
  • Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. frétus (scan pp. 277-278; entry #4343).

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.