frŭor — Lewis & Short
frŭor, fructus (
I perf. fruitus est, Dig. 7, 4, 29:
fruiti sumus,Sen. Ep. 93, 7:
fructus sum,Vell. 2, 104, 3; Lucr. 3, 940; v. Neue, Formenl. 2, 562; part. fut. fruiturus, v. in the foll.; imp. FRVIMINO, Inscr. Orell. 3121; as famino from fari, see below, II.), 3, v. dep. n. [for frugvor, from the root FRVG, of fruges, fructus; Goth. bruk-jan; Germ. brauchen, to use], to derive enjoyment from a thing, to enjoy, delight in (with a more restricted signif. than uti, to make use of a thing, to use it; cf.:
Hannibal cum victoria posset uti, frui maluit, relictaque Roma Campaniam peragrare,Flor. 2, 6, 21:
tu voluptate frueris, ego utor: tu illam summum bonum putas, ego nec bonum,Sen. Vit. Beat. 10 fin.; cf.:
id est cujusque proprium quo quisque fruitur atque utitur,Cic. Fam. 7, 30, 2). Constr. with abl.; less freq. with acc. or absol.
I In gen.
(a) With abl., Plaut. As. 5, 2, 68:
utatur suis bonis oportet et fruatur, qui beatus futurus est,Cic. N. D. 1, 37, 103; cf.:
plurimis maritimis rebus fruimur atque utimur,id. ib. 2, 60, 152:
commoda, quibus utimur, lucemque, qua fruimur,id. Rosc. Am. 45, 131:
aevo sempiterno,id. Rep. 6, 13; cf.:
immortali aevo,Lucr. 2, 647:
vitā,Cic. Clu. 61, 170; id. Cat. 4, 4, 7; Sall. C. 1, 3; Tac. A. 16, 17; Sen. Ep. 61, 2:
omnibus in vita commodis una cum aliquo,Caes. B. G. 3, 22, 2:
voluptatibus,Cic. Rep. 3, 12; v. infra:
optimis rebus,Phaedr. 4, 24, 9:
gaudio,Ter. Hec. 5, 4, 2:
meo amore,Prop. 2, 1, 48; cf.
thalamis,Ov. F. 3, 554:
etiam his, quae nec cibo nec poculo sunt, frui dicimur, etc.,Donat. ad Ter. Eun. 4, 7, 46:
recordatione nostrae amicitiae,Cic. Lael. 4, 15:
usu alicujus et moribus,id. ib. 9, 32:
securitate (animus),id. ib. 13, 44:
timore paventum,Sil. 12, 566; cf.
poenă,Mart. 8, 30, 3:
quod (genus vitae), virtute fruitur,Cic. Fin. 4, 6, 15 Madv. N. cr. al.:
quo (spectaculo) fructus sum,Vell. 2, 104, 3:
omnium rerum cognitione fructi sumus,Sen. Ep. 93 med.:
non meo nomine, sed suo fructus est emptor,Dig. 7, 4, 29:
mundo,Manil. 1, 759:
eum esse beatum, qui praesentibus voluptatibus frueretur confideretque se fruiturum aut in omni aut in magna parte vitae,Cic. Tusc. 3, 17, 38.—Of personal objects, to enjoy one's society:
neque te fruimur et tu nobis cares,Cic. Att. 2, 1, 4:
Attico,Nep. Att. 20:
ut sinat Sese alternas cum illo noctes hac frui,Plaut. As. 5, 2, 68:
cara conjuge,Tib. 3, 3, 32:
viro,Prop. 2, 9, 24.—
(b) With acc.:
pabulum frui occipito,Cato, R. R. 149, 1: ea, quae fructus cumque es, periere profusa, Lucr. 3, 940:
meo modo ingenium frui,Ter. Heaut. 2, 4, 21.—In the part. fut. pass. (only so in class. prose):
permittitur infinita potestas innumerabilis pecuniae conficiendae de vestris vectigalibus, non fruendis sed alienandis,Cic. Agr. 2, 13, 33; cf. id. Fin. 1, 1, 3:
nobis haec fruenda relinqueret, quae ipse servasset,id. Mil. 23, 63:
ejus (voluptatis) fruendae modus,id. Off. 1, 30, 106:
justitiae fruendae causa,id. ib. 2, 12, 41:
agro bene culto nihil potest esse nec usu uberius nec specie ornatius: ad quem fruendum non modo non retardat, verum etiam invitat senectus,id. de Sen. 16, 57:
quem (florem aetatis) patri Hannibalis fruendum praebuit,Liv. 21, 3, 4:
res fruenda oculis,id. 22, 14, 4.—
(g) Absol.:
satiatis et expletis jucundius est carere quam frui,Cic. de Sen. 14, 47:
datur: fruare, dum licet,Ter. Heaut. 2, 3, 104:
quae gignuntur nobis ad fruendum,Cic. Leg. 2, 7, 16; cf.:
di tibi divitias dederant artemque fruendi,Hor. Ep. 1, 4, 7:
fruebamur, cum, etc.,were delighted, Plin. Pan. 34, 4.—
II In partic., jurid. t. t., to have the use and enjoyment of a thing, to have the usufruct:
quid? si constat, hunc non modo colendis praediis praefuisse, sed certis fundis patre vivo frui solitum esse?Cic. Rosc. Am. 15, 44:
EVM AGRVM POSIDERE FRVIQVE VIDETVR OPORTERE,Inscr. Orell. 3121 (A. U. C. 637); cf.: AGRVM POSIDEBVNT FRVENTVRQVE, ib.: AGRVM NEI HABETO NIVE FRVIMINO, ib.; and:
QVOD ANTE K. IAN. FRVCTI SVNT ERVNTQVE VECTIGAL, ib.: ut censores agrum Campanum fruendum locarent,Liv. 27, 11, 8; cf. id. 32, 7, 3:
qui in perpetuum fundum fruendum conduxerunt a municipibus, etc.,Dig. 6, 3, 1; cf. Ter. Ad. 5, 8, 27.