fultūra — Lewis & Short
fultūra, ae, f.id.,
I a prop, stay, support (perh. not ante-Aug.).
I Lit.:
fundamenta pro fultura et substructione fungentur,Col. 1, 5, 9.—In plur.: Vitr. 10, 22 fin.—
II Transf., a strengthening, refreshing (cf. fulcio, I. B.):
deficient inopem venae te, ni cibus atque Ingens accedit stomacho fultura ruenti,Hor. S. 2, 3, 154:
cujus (corporis) fulturis animus sustinetur,Plin. Ep. 1, 9, 4.