fundātor — Lewis & Short
fundātor, ōris, m.id.,
I a founder (very rare for conditor, creator):
Praenestinae urbis,Verg. A. 7, 678:
terrae,Lact. 2. 1, 5:
imperii Romani,Inscr. Grut. 56, 5 sq. —
II Trop.:
securitatis publicae (Licinius),Inscr. Orell. 1071:
quietis (Constantinus),ib. 1075.