1. furvus — Lewis & Short
furvus, a, um, adj.akin with fuscus,
I dark, dusky, gloomy, swarthy, black:
veteres Romani furvum atrum appellaverunt,Gell. 1, 18, 4; cf.: furvum nigrum vel atrum, Paul. ex Fest. p. 84 Müll.; and: furvum bovem id est nigrum immolabant Aterno, ib. p. 93 (poet. and in post-Aug. prose).
I Lit.:
nubes,Lucr. 6, 461 Lachm. N. cr.:
ex Acheronte suo furvis peperisse sub antris,Ov. M. 5, 541;
so of the lower world: postis,Stat. Th. 8, 10:
plagae leti,id. S. 5, 1, 155; cf.
Proserpina,Hor. C. 2, 13, 21:
hostiae,Val. Max. 2, 4, 5; Paul. ex Fest. p. 93 Müll.:
furvā gente (i. e. Maurorum, Indorum) petita belua,Juv. 12, 104.—
II Trop.:
audivimus detestabili parricidio furvum diem,Sen. Contr. 1, 1 fin.:
culpa,Prud. Cath. 1, 74.