garrŭlus — Lewis & Short
garrŭlus, a, um, adj.garrio,
I chattering, prattling, babbling, prating, talkative, garrulous.
I Lit. (class., but not in Cic.; cf.:
loquax, verbosus): confidentes garrulique et malevoli,Plaut. Curc. 4, 1, 16; Ter. Ad. 4, 4, 15:
percontatorem fugito, nam garrulus idem est,Hor. Ep. 1, 18, 69:
(Lucilius) Garrulus atque piger scribendi ferre laborem,id. S. 1, 4, 12:
garrulus hunc quando consumet cumque: loquaces, Si sapiat, vitet,id. ib. 1, 9, 33:
ut hujus infantiae garrulam disciplinam contemneremus,Auct. Her. 2, 11, 16:
scientia,id. 3, 3, 6:
lingua,Ov. Am. 2, 2, 44:
bella verbosi fori,id. Tr. 3, 12, 18:
vadimonia,id. Am. 1, 12, 23:
hora,time for chatting, Prop. 3 (4), 23, 18.—
II Transf.
A Of animals or inanimate things:
ales (i. e. cornix),Ov. M. 2, 547:
perdix,id. ib. 8, 237:
hirundo,Verg. G. 4, 307:
cicada,Phaedr. 3, 16, 10:
noctua in imbre,Plin. 18, 35, 87, § 362:
cantus lusciniae,id. 10, 29, 43, § 81:
rivus,babbling, murmuring, Ov. F. 2, 316:
pinus vento,rustling, Nemes. Ecl. 1, 30:
fistula,vocal, Tib. 2, 5, 30; cf.
lyra,id. 3, 4, 38:
plectra,Mart. 14, 167:
sistra,id. 14, 54:
anulus in orbe (trochi),id. 14, 169.—
B Of the subjects of talk:
gaudent ubi Garrula securi narrare pericula nautae,Juv. 12, 82.