Gāvĭus — Lewis & Short
Gāvĭus, a,
I name of a Roman gens. So L. Gavius, who was crucified by Verres, Cic. Verr. 2, 5, 61 sq.—Hence, Gāvĭānus, a, um, adj., of Gavius:
crux,Lact. 4, 18.
1 †† gāza, ae, f. Persian; Gr. ga/za, the treasure, the royal treasure, in Persia.
I Lit.:
regia,Nep. Dat. 5; cf.:
gaza (sic Persae aerarium vocant),Mel. 1, 11, 3:
pecunia regia, quam gazam Persae vocant,Curt. 3, 13, 4; 5, 1, 3; 5, 6, 5 al. —
II Transf., in gen., treasure, riches, wealth:
qui ab auro gazaque regia manus cohibere possit,Cic. de Imp. Pomp. 23, 66:
multa dona ex Hieronis gaza,Liv. 25, 25, 13; id. 45, 41, 6; Suet. Aug. 41; and Tac. A. 6, 37; Cic. Off. 2, 22, 76; Suet. Tib. 49; id. Ner. 31; id. Galb. 18; Verg. A. 2, 763; 5, 40; Val. Fl. 6, 562; Mart. 12, 53, 3 al.—In plur.:
quoniam nil nostro in corpore gazae Proficiunt, neque nobilitas, etc.,Lucr. 2, 37; so Hor. C. 1, 29, 2; 2, 16, 9; Sen. Phoen. 504; id. Herc. Fur. 167; id. Med. 485 al.