gĕmĭno — Lewis & Short
gĕmĭno, āvi, ātum, 1, v. a. and n.id..
I Act., to double (class.; syn. duplico).
A Lit.:
favos,Varr. R. R. 3, 16, 32: ructuosus spiritus, Cael. ap. Quint. 4, 2, 123:
victoriae laetitiam,Liv. 45, 13:
semivocales,Quint. 1, 7, 14:
verba,id. 9, 3, 28:
decem vitae frater geminaverat annos,i. e. had completed his twentieth year, Ov. Tr. 4, 10, 31:
labor geminaverat aestum,id. M. 5, 586:
pericula,Tib. 2, 3, 39:
facinus,to repeat, Ov. M. 10, 471.—Absol.:
geminabit (sc. pugnum s. plagam) nisi caves,Ter. Ad. 2, 1, 19.—In part. perf.:
tum sole geminato, quod Tuditano et Aquillio consulibus evenerat, ctc.,Cic. N. D. 2, 5, 14:
verba,id. Part. 6, 21; cf.
littera,Quint. 1, 7, 29; 1, 4, 11:
victoria,Liv. 1, 25, 11:
luctus,id. 40, 55:
urbs,id. 1, 13:
onus,Quint. 2, 3, 2:
vulnus,Ov. M. 12, 257:
plausus,Verg. G. 2, 509:
consulatus,repeated, Tac. A. 1, 3:
invidiam fieri geminati honoris,Liv. 39, 39, 9:
honor,augmented, Plin. Pan. 92, 1.— Poet.:
quae postquam aspexit geminatus gaudia ductor Sidonius,i. e. feeling double joy, Sil. 10, 514.—
B Transf., to pair, join, or unite two things together:
non ut Serpentes avibus geminentur, tigribus agni,Hor. A. P. 13:
geminari legionum castra prohibuit,the encamping of two legions together, Suet. Dom. 7; Stat. S. 1, 2, 239:
non acuta Sic geminant Corybantes aera,i. e. strike together, Hor. C. 1, 16, 8.—In part. perf.:
prope geminata cacumina montium,nearly of the same height, Liv. 36, 24, 9.— *
II Neutr., to be double, Lucr. 4, 451.