gĕnu — Lewis & Short
gĕnu, ūs, n. (also
I nom. sing. gĕnum, n., Front. Ep. ad M. Caes. 5, 44; and gĕ-nus, m., Lucil. ap. Non. 207, 28; gen. sing. genuis; dat. genui, genu, Mart. Cap. 3, § 293. —In neutr., nom. and acc. sing. genus, Cic. Arat. 45; 46; 399; 403; plur. gēnu︤︥a˘, as a dissyllable, Carey's Lat. Prosody, § 47; Verg. A. 5, 432; 12, 905; gen. plur. genuorum, Vitr. 9, 6 dub.; dat. plur. genubus, Sen. Thyest. 406; Hippol. 667; Mart. Cap. 3, § 293;
but usu. genibus,Curt. 10, 5, 24; Tac. A. 12, 18; Liv. 44, 31 fin.; Ov. M. 13, 585) [kindr. with Sanscr. jānu; Gr. go/nu; Goth. kniu; Germ. Knie; Engl. knee], the knee.
I Lit.:
meus est ballista pugnus, cubitus catapulta est mihi, Umerus aries: tum genu ut quemque icero, ad terram dabo,Plaut. Capt. 4, 2, 17: hujus genus, Cic. ap. Serv. ad Verg. A. 3, 22:
fine genus vestem ritu succincta Dianae,Ov. M. 10, 536:
per aquam ferme genus tenus altam,Liv. 44, 40, 8 Drak. N. cr.:
in ipsa genus utriusque commissura,knee-joint, Plin. 11, 45, 103, § 250:
sedatis tibi doloribus genus,Fronto Ep. p. 134 Rom.:
dolorem genus suscitare,id. ib. p. 138:
ne quem in cursu capite aut cubito offendam aut genu,Plaut. Curc. 2, 3, 3:
genu mehercule M. Antonium vidi, cum contente pro se ipse lege Varia diceret, terram tangere,Cic. Tusc. 2, 24, 57:
genua inediā succidunt,Plaut. Curc. 2, 3, 30:
dumque virent genua,Hor. Epod. 13, 4:
genuum junctura,knee-joint, Ov. M. 2, 823:
genuumque tumebat orbis,knee-pan, id. ib. 8, 809: ad genua accidere, Enn. ap. Non. 517, 16 (Com. Rel. v. 9 Vahl.):
procidere,Sen. Contr. 7, 17, 12:
ad genua se alicui submittere,Suet. Tib. 20; cf.:
genua amplexus genibusque volutans Haerebat,Verg. A. 3, 607:
atqui pol hodie non feres, ni genua confricantur,i. e. be clasped in earnest entreaty, Plaut. As. 3, 3, 80; so,
fricare,ib. 88:
nunc tibi amplectimur genua egentes opum,id. Rud. 1, 5, 16; cf.:
exurgite a genibus,id. ib. v. 22: advolvi, Sall. Fragm. ap. Serv. Verg. A. 1, 311; Tac. A. 1, 13 fin.; 6, 49; 15, 71;
for which: genibus se advolvere or advolvi,Liv. 8, 37 fin.; 28, 34, 4; Vell. 2, 80 fin.:
nixi genibus ab senatu petierunt, ne, etc.,Liv. 43, 2, 2:
muta metu terram genibus summissa petebat,Lucr. 1, 92:
corde et genibus tremit,Hor. C. 1, 23, 8:
jus imperiumque Phraates Caesaris accepit genibus minor,i. e. kneeling, beseeching, id. Ep. 1, 12, 28; Vulg. Phil. 2, 10 saep.:
genu ponere,to bow the knee, Curt. 4, 6, 28; so,
alicui,id. 8, 7, 13:
genu flectere, Hier. in. Eph. 3, 14: inflexo genu adorare aliquem,Sen. Herc. Fur. 410:
nixi genibus,on bended knees, Liv. 43, 2, 2:
per tua genua te opsecro,Plaut. Curc. 5, 2, 31:
genua incerare deorum,i. e. to attach to the statues of the gods wax tablets with prayers written on them, Juv. 10, 55.—
II Transf., of plants, a knot, joint, usually called geniculum:
a genibus (ferulae) exeuntia folia,Plin. 13, 22, 42, § 123.