Gērўon — Lewis & Short
Gērўon, ōnis, and Gērўŏnēs, ae (cf.
Varr. L. L. 9, § 90 Müll.; archaicI gen. sing., Geryonaī, Lucr. 5, 28.—Abl. scanned Gērȳŏne, Sid. Carm. 13, 13), m., = *ghruw/n and *ghruo/nhs, a mythic king in Spain having three bodies, whose oxen were carried off by Hercules, Lucr. 5, 28; Verg. A. 7, 662; 8, 202; Ov. H. 9, 92; Hor. C. 2, 14, 8; Sil. 13, 201; Hyg. Fab. praef. fin.—Plur.:
in hac (Erythia insula) Geryones habitasse a quibusdam existimantur,Plin. 4, 22, 36, § 120:
Geryonis oraculum,at Patavium, Suet. Tib. 14.—
II Derivv.
A Gērўŏ-nācĕus, a, um, adj., Geryonian:
genere Geryonaceo,Plaut. Aul. 3, 6, 18.—
B Gē-rўŏnēus, a, um, adj., Geryonian:
caedes,App. M. 2 fin.