glăcĭo — Lewis & Short
glăcĭo, āvi, ātum, 1, v. a. and n.glacies (not ante-Aug.).
humor glaciatur arescitve in gemmas,Plin. 8, 38, 57, § 137; cf. id. 2, 39, 39, § 105:
ruptis vasis (vini) stetere glaciatae moles,id. 14, 21, 27, § 132; 24, 13, 72, § 116.—
nec dubium quin fici ramulis glaciatus caseus jucundissime sapiat,Col. 7, 8, 2.—
stupet anxius alto Corda metu glaciante pater,Stat. Th. 10, 622.—
(unguentum) fit hieme, quoniam aestate non glaciat, nisi acceptā cerā,Plin. 29, 3, 13, § 56.