glaucōpis — Lewis & Short
glaucōpis, ĭdis, f., = glaukw=pis (gray-eyed, an epithet of Minerva),
si meus aurita gaudet glaucopide Flaccus,Mart. 7, 87 dub. (ex conject. Scalig., al. lagopode; v. lagopus).
caeruleus, caesius): undae,Lucr. 1, 719;
so of water: amictus (Nymphae),Verg. A. 12, 885; cf.:
amictus (dei Tiberini),id. ib. 8, 33:
sorores,i. e. the Nereides, Stat. Th. 9, 351:
ulva,Verg. A. 6, 416:
salix,id. G. 4, 182; cf.:
frons (salictorum),id. ib. 2, 13:
equus,id. ib. 3, 82:
oculi,Plin. 8, 21, 30, § 75; 11, 37, 53, § 141 sq.—Transf.:
glauca uxor, i. e. with gleaming eyes,Amm. 15, 12, 1.