grandĭno — Lewis & Short
grandĭno, āre, 1,
I v. impers. [id.], to hail.
I Lit.:
quare hieme ningat, non grandinet,Sen. Q. N. 4, 4, 1; Aur. Vict. Vir. Ill. 73, 7.—
II Transf.: sagittis, plumbo et saxis grandinat, nivit, Pac. ap. Non. 507, 28.—
B To hail upon: vinea grandinata est, August. ap. Psa. 49.