grōmātĭcus — Lewis & Short
grōmātĭcus (grūm-), a, um, adj.groma,
I of or belonging to field-surveying or castrametation.
I Adj.:
disciplina,Cassiod. Varr. 3, 52.—
II Subst.: grōmā-tĭca (grūm-), ae, f., the art of field-surveying or castrametation, Cassiod. Varr. 3, 52.—
(b) grōmātĭci, ōrum, m., writers on field-surveying, Hyg. de Mun. Castr. § 12.