gustātus — Lewis & Short
gustātus, ūsid.; a tasting of food; hence.
I The taste, as one of the five senses:
gustatus, qui sentire eorum, quibus vescimur, genera debet,Cic. N. D. 2, 56, 141; id. de Or. 3, 25, 99:
existimaverim omnibus (animalibus) sensum et gustatus esse,Plin. 10, 71, 91, § 196.—
II The taste, flavor of any thing.
A Lit.:
varietas pomorum eorumque jucundus non gustatus solum, sed odoratus etiam et aspectus,Cic. N. D. 2, 63, 158:
(uva) primo est peracerba gustatu,id. de Sen. 15, 53.—
B Trop.:
libidinosi verae laudis gustatum non habent,Cic. Phil. 2, 45, 115.