hordĕārĭus — Lewis & Short
hordĕārĭus (also ordearius and hordĭarius), a, um, adj.id.,
pruna,Plin. 15, 13, 12, § 41: hordiarium aes, quod pro hordeo equiti Romano dabatur, Paul. ex Fest. p. 102 Müll.; cf. Liv. 1, 43, 9 (Weissenb. ad loc.): Gai. Inst. 4, 27:
antiquissimum in cibis hordeum, sicut Atheniensium ritu apparet et gladiatorum cognomine, qui hordearii vocabantur,Plin. 18, 7, 14, § 72:
pecunia ex qua hordeum equis erat comparandum ... dicebatur aes hordiarium,Gai. Inst. 4, 27. —
hunc eundem M. Coelius hordearium rhetorem appellat, deridens ut inflatum ac levem et sordidum,Suet. Rhet. 2.