hortāmen — Lewis & Short
hortāmen, ĭnis, n.hortor,
non est hortamine longo Nunc, ait, utendum,Ov. M. 1, 277:
Decii eventus, ingens hortamen ad omnia pro re publica audenda,Liv. 10, 29, 5:
clamoris et verberis,Pall. Mart. 11, 3.—In plur.:
hortamina, laudes,Val. Fl. 6, 93:
cibos et hortamina pugnantibus gestant,Tac. G. 7 fin.