ignesco — Lewis & Short
ignesco, ĕre,
I v. inch. n. (in pass. ignescitur, Laber. ap. Non. 481, 7; Fragm. Com. v. 26 Rib.) [ignis], to take fire, to become inflamed, to burn, kindle (syn.: inardesco, exardesco).
I Lit.: ex quo eventurum nostri putant, ut ad extremum omnis mundus ignesceret, * Cic. N. D. 2, 46, 118:
lumen capere atque ignescere,Ov. M. 15, 847.—
B Transf., of color:
purpura et candor et tertium ex utroque ignescens,kindling, breaking into a flame, Plin. 37, 2, 8, § 21. —
II Trop., to burn with passion, to glow (poet.):
furiis ignescit opertis,Val. Fl. 5, 520:
virgo (Pallas),Sil. 9, 460: pectora, Claud. ap. Eutr. 2, 45:
Rutulo muros et castra tuenti Ignescunt irae,Verg. A. 9, 66:
amor menti, Col. poët. 10, 211: odia,Stat. Th. 11, 525:
vultus sanguine,id. ib. 3, 78.— *
(b) With inf.:
ardore pari nisuque incurrere muris Ignescunt animi,Sil. 13, 180.