illātĭo — Lewis & Short
illātĭo (inl-), ōnis, f.infero,
I a carrying or bringing in (post-class.).
I Lit.
A In gen.:
mortui,i. e. burying, interment, Dig. 11, 7, 2, § 3 al.: FERRI, Inscr. ap. Marin. Fratr. Arv. 43.—
B In partic., an impost, duty:
auctae,Cassiod. Var. 2, 16.—
II Trop.
A In gen.:
stupri,i. e. a causing, committing, Paul. Sent. 5, 4, 1. —
B In partic., a logical inference, conclusion:
vel illativum rogamentum. quod ex acceptionibus colligitur et infertur,App. Dogm. Plat. 3, pp. 34, 15.