illĭcĭtātor — Lewis & Short
illĭcĭtātor (inl-), ōris, m.in-licito,
non illicitatorem venditor, non, qui contra liceatur, emptor apponet,Cic. Off. 3, 15, 61; cf.:
nunc quoniam tuum pretium novi, il. licitatorem potius ponam quam illud minoris veneat,id. Fam. 7, 2, 1 (explained, Paul. ex Fest. p. 113: illicitator emptor, erroneously).