ĭmāgĭnor — Lewis & Short
ĭmāgĭnor, ātus, 1,
I v. dep. a. [id.], to picture to one's self, to fancy, imagine (postAug.):
ipse etiam M. Tullius quaerit adhuc eum (eloquentem), et tantum imaginatur ac fingit,Quint. 12, 1, 21; 9, 2, 41; so,
fercula triumphi,Plin. 9, 35, 58, § 118:
pavorem eorum,Tac. A. 15, 69:
nec solum quae facta sint aut fiant, sed etiam quae futura sint aut futura fuerint, imaginamur,Quint. 9, 2, 41; Plin. Ep. 2, 10, 7; 5, 5, 5; Tert. Spect. 30 fin.:
Venerem per somnia,Plin. 20, 13, 51, § 143;
so of dreams: Calpurnia uxor imaginata est, collabi fastigium domus,Suet. Caes. 81.