immītis — Lewis & Short
immītis (inm-), e, adj.in-mitis,
I not soft or mellow, harsh, rough, sour (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic. or Cæs.).
I Lit., of fruit:
uva,Hor. C. 2, 5, 10:
fructus (opp. dulcis),Plin. 13, 4, 6, § 26. —More freq.,
II Transf., in gen., rough, rude, harsh, hard, severe, stern, fierce, savage, inexorable (syn.:
barbarus, trux, torvus, immanis, ferox, crudelis, saevus): naturā et moribus immitis ferusque,Liv. 23, 5, 12; cf.
asper et immitis,Suet. Tib. 59:
arrogans, profusus, immitis,id. Ner. 4:
tyrannus (i. e. Pluto),Verg. G. 4, 492:
Parcae,Prop. 4 (5), 11, 13.
Glycera,Hor. C. 1, 33, 2:
immitibus et desertis locis,Plin. 17, 16, 26, § 120:
insulam Gyarum immitem et sine cultu hominum esse,Tac. A. 1, 69:
immite et turbidum caelum,Plin. Ep. 8, 17, 1:
venti,Tib. 1, 1, 45:
oculi,Ov. M. 6, 621:
nidi (i. e. hirundinum apibus infestarum),Verg. G. 4, 17:
ara (on which human beings are offered),Ov. P. 3, 2, 71:
claustra,id. Am. 1, 6, 17:
vulnera,id. de Nuce 69:
fata,id. M. 13, 260:
mandata,Tac. A. 15, 27:
rescriptum,id. ib. 6, 9:
mors,Tib. 1, 3, 55:
caedes pariter fugientium ac resistentium,Liv. 4, 59, 6.—As subst.: immītĭa, ium, n., barbarous acts:
ausae immitia nuptae (i. e. abortus),Ov. F. 1, 625.—Comp.:
vetus operis ac laboris, et eo immitior, quia toleraverat,Tac. A. 1, 20; Plaut. Bacch. 3, 4, 1:
calcato immitior hydro,Ov. M. 13, 804.— Sup.:
serpentes immitissimum animalium genus,Plin. 10, 74, 96, § 207.—Adv.: im-mīte, rudely, harshly:
stridorque immite rudentum Sibilat,Sil. 17, 257.