immōlītus — Lewis & Short
immōlītus (inm-), a, um,
Part. [inmolior],I built up or erected in a place (very rare):
quae in loca publica inaedificata immolitave privati habebant ... demoliti sunt,Liv. 39, 44, 4; so, INAEDIFICATVM INMOLITVMVE, Tab. Heracl. l. 70.