immūnītus — Lewis & Short
immūnītus (inm-), a, um, adj.2. in-munitus,
I unfortified, undefended (rare but class.):
oppida castellaque,Liv. 22, 11, 4:
Sparte,Ov. M. 10, 169:
inermes atque immuniti abscondimus,App. M. 8, p. 202 fin.:
via,i. e. not properly made, impassable, Cic. Caecin. 19, 54.