impācātus — Lewis & Short
impācātus (inp-), a, um, adj.2. inpacatus,
I not peaceable, unquiet (poet. and in post-Aug. prose):
aut impacatos a tergo horrebis Iberos,warlike, plundering, Verg. G. 3, 408:
fortuna,Stat. S. 5, 1, 137: quies alti pelagi, Claud. in. Ruf. 1, 70: vita, Sen. de Ira, 3, 27 fin.: odia, Claud. in. Eutr. 2, 212.