imperdĭtus — Lewis & Short
imperdĭtus (inp-), a, um, adj.2. inperditus,
I not destroyed, not slain (poet.):
et vos, o Graiis imperdita corpora, Teucri,Verg. A. 10, 430:
pectora Tydeo,Stat. Th. 3, 84:
ego Sidoniis,Sil. 9, 161.