1. impĕtĭbĭlis — Lewis & Short
impĕtĭbĭlis (inp-; also impătĭb-), e, adj.in-patibilis.
dolorem vos, cum improbis poenam proponitis, impetibilem facitis,Cic. Fin. 2, 17, 57; so,
cruciatus,Plin. 25, 5, 24. §
59: morbi,id. 20, 20, 81, § 215:
valetudo,id. 20, 18, 76, § 199:
scelus,App. Mag. 328:
chamaeleon coraci,Sol. 40 fin.:
turpe atque impetibile est, attonito animo et fronte maesta laetos adire conventus,Symm. Ep. 9, 103. —
sapiens ex bruto, impetibile de patibili, nunquam potest oriri,Lact. 2, 8, 38; 7, 20, 7.