implŭo — Lewis & Short
implŭo (inpl-), ŭi, ūtum, 3, v. n. and
I a. [in-pluo].
I Neutr., to rain into or upon, to rain (very rare):
deorsum, quo impluebat, impluvium dictum,Varr. L. L. 5, § 161 Müll.:
fanum Veneris, in cujus quandam aream non impluit,Plin. 2, 96, 97, § 210:
lacus immane turgescit, ita ut arborum comis, quae margini insistunt, superjectae asperginis fragor impluat,Sid. Ep. 2, 2 med.:
priusquam impluerit, ab avibus aut formicis sata non infestari,Col. 2, 8, 5:
si arcus circa occasum refulsit, rorabit et leviter impluet,will rain, Sen. Q. N. 1, 6:
Penēus ... summis aspergine silvis Impluit,Ov. M. 1, 573.—
B Trop.:
malum quom impluit ceteris, ne impluat mi,Plaut. Most. 4, 1, 15.—
II Act., to rain upon:
impluviatus color, quasi fumato stillicidio implutus,Non. 548, 18.