impostor — Lewis & Short
impostor (inp-), ōris, m.impono, II. B. 3.,
I a deceiver, impostor (post-class.; cf.:
planus, sycophanta), impostores aut mendaces aut litigiosi,Dig. 21, 1, 4, § 3; Hier. Ep. 38 fin.; 54, 5; Paul. Nol. Carm. 21, 338.