ĭn-assŭētus — Lewis & Short
ĭn-assŭētus, a, um, adj.,
I unaccustomed (poet. and in post-Aug. prose):
equi,Ov. F. 4, 450:
manus,id. A. A. 1, 300:
at vestigia nuda sinusque Cingere, inassuetum,i. e. unusual, Sil. 3, 236: opere inassueto Galliis, Fragm. Or. Claud. ap. Grut. 502, 2, 37.