1. inclŭtus — Lewis & Short
inclŭtus and inclĭtus (not inclytus; the first syll. accented acc. to a, um, adj.in-clueo; cf. the Gr. kluto/s, from klu/w, much heard of, talked of, praised; hence,
Cic. Or. 48, 159),Jovi opulento, incluto, supremo, etc.,Plaut. Pers. 2, 3, 1:
inclute Memmi,Lucr. 5, 8; cf.
3, 10: Ulixes,Hor. S. 2, 3, 197:
vos quae in munditiis aetatulam agitis,... inclutae amicae,Plaut. Ps. 1, 2, 41:
dux inclutissimus,Col. 1, 4, 2:
vates,Amm. 14, 1, 8:
Saguntini, fide atque aerumnis incluti,Sall. H. 2, 21; Val. Max. 8, 2, 1; cf.:
familiae maxime inclitae,Liv. 1, 7, 12.—
moenia Dardanidum bello,Verg. A. 2, 241:
disciplina Lycurgi,Liv. 39, 36, 4: inclutissima claritudo, Cato ap. Gell. 3, 7, 19: judicium, Enn. ap. Cic. Div. 1, 50, 114 (Trag. v. 92 Vahl.):
justitia religioque Numae Pompilii,Liv. 1, 18, 1:
maxime inclitum in terris oraculum,id. 1, 56, 5:
inclitus magnitudine Atho mons,id. 44, 11, 3:
gloria Palamedis famā,Verg. A. 2, 82:
Sagaris fluvius ex inclutis,Plin. 6, 1, 1, § 4:
Aristotele ductore incluto omnium philosophorum,Just. 12, 16, 18. — Poet. with gen.:
incluta leti Lucretia,Sil. 13, 821. —Comp. and adv. do not occur.