in-comptus — Lewis & Short
in-comptus (incomt-), a, um, adj.,
I unadorned, inelegant, artless, rude (rare but class.).
I Lit.:
incomptis Curium capillis,Hor. C. 1, 12, 41; so Ov. M. 9, 789; cf.
caput,Hor. Epod. 5, 16; and:
nuda, nudis incompta capillis,Ov. M. 4, 261.— In Comp.:
incomptiore capillo,Suet. Aug. 69: ungues, unpared, untrimmed, Cic. Ac. Fragm. ap. Aug. contr. Acad. 3, 7, IV. 2, p. 471 Orell.:
apparatus,Tac. G. 14.—
II Trop., of speech:
ut mulieres esse dicuntur nonnallae inornatae, quas id ipsum deceat: sic haec subtilis oratio, quasi incompta delectat,Cic. Or. 23, 78; cf. id. Att. 2, 1, 1:
ars,id. de Or. 1, 55, 234:
nuda sit et velut incompta oratio,Quint. 8, 6, 41; Liv. 4, 41, 1:
coloni versibus incomptis ludunt,Verg. G. 2, 386:
(versus),Hor. A. P. 446.— Adv.: incomptē, roughly, inelegantly (post-class. and very rare):
dolantur stipites,Amm. 31, 2:
laudare,Stat. S. 5, 5, 34.