in-contāmĭnātus — Lewis & Short
in-contāmĭnātus, a, um, adj.,
I uncontaminated, undefiled, pure (class., but not in Cic.):
ne quid incontaminati sit,Liv. 4, 2, 5:
facies,Varr. R. R. 3, 9, 16.— Sup.: a quibus longe absunt, ut incontaminatissimi perseverent, Aug. Civ. Dei, 9, 16, 1.