jăcŭlātĭo — Lewis & Short
jăcŭlātĭo, ōnis, f.jaculor,
I a throwing, casting, hurling.
I Lit.:
fulminatio est jaculatio cum ictu,Sen. Q. N. 2, 12, 1:
equestris,Plin. 8, 42, 65, § 162: fulgoris, App. de Mundo, p. 64, 22.—
II Trop.:
in hac veluti jaculatione verborum,Quint. 6, 3, 43.