jăcŭlor — Lewis & Short
jăcŭlor, ātus (
I inf. jacularier, Arn. 6, 16), 1, v. dep. jaculum, to throw, cast, hurl.
I Lit.
A In gen.:
qui jaculum emittit jaculari dicitur,Quint. 8, 2, 5:
in jaculando brachia reducimus, etc.,id. 10, 3, 6:
duros jaculatur Juppiter imbres, Col. poët. 10, 329: se in hostium tela,Flor. 1, 14, 4:
in quas partes se jaculetur cometes,Plin. 2, 25, 23, § 92:
puppibus ignes,Verg. A. 2, 276:
rapidum e nubibus ignem,id. ib. 1, 42.—
B In partic.
1 To throw the javelin, fight with the javelin:
laudem consequi, equitando, jaculando,Cic. Off. 2, 13, 45:
totum diem jaculans,id. Div. 2, 59, 121:
cum in latus dextrum, quod patebat, Numidae jacularentur,Liv. 22, 50; Dig. 9, 2, 9, § 4.—
2 To throw out, emit, spread:
oculi lupo splendent, lucemque jaculantur,Plin. 11, 37, 55, § 151:
umbram,id. 36, 10, 15, § 72.—
3 To throw or hurl at, to strike, hit:
cervos jaculari,Hor. C. 3, 12, 11:
dextera sacras jaculatus arces,id. ib. 1, 2, 3:
aliquem ferro acuto,Ov. Ib. 49:
aëra disco,id. ib. 589:
Juppiter igne suo lucos jaculatur et arces,id. Am. 3, 3, 35.—
II Trop., to shoot at, assail, revile:
verbum,Lucr. 4, 1129:
sententias vibrantes digitis,Quint. 11, 3, 120:
dicta in calvos,Petr. S. 109, 8:
probris procacibus jaculari, in aliquem,Liv. 42, 54, 1:
in uxorem obliquis sententiis,Quint. 9, 2, 79.—
B To aim at, strive for:
quid brevi fortes jaculamur aevo Multa?Hor. C. 2, 16, 17.—
C (Eccl. Lat.) To utter rapidly, to ejaculate, Aug. Ep. 121 (130), 10, 20.