jăcŭlum — Lewis & Short
jăcŭlum, i, n.jaculus.
I Lit., a dart, javelin:
solem prae jaculorum multitudine et sagittarum non videbitis,Cic. Tusc. 1, 42, 101:
murum jaculo traicere,id. Fin. 4, 9, 22:
has (litteras) ille in jaculo illigatas affert,Caes. B. G. 5, 44:
acutum,Ov. M. 10, 130:
torquere,Juv. 5, 155; 8, 124.—
B Trop.:
fulminis,Mart. Cap. 2, § 151:
radiorum solis,id. 1, § 13.—
II A net, v. jaculus.