LOGOI

The corpus record — Latin

jocor

jocor

a

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

  • Epistularum 1 · 12.5/10k
  • Parentalia 1 · 3.85/10k
  • Carus et Carinus et Numerianus 1 · 3.77/10k
  • Pro M. Scauro 1 · 3.37/10k
  • Tacitus 1 · 3.24/10k
  • Mosella 1 · 3.08/10k
  • Gallieni Duo 1 · 2.72/10k
  • Divus Aurelianus 2 · 2.56/10k
  • Severus 1 · 2.37/10k
  • Saturae 1 · 2.21/10k
  • Suasoriae 2 · 1.95/10k
  • De Constantia 1 · 1.89/10k

Densest 12 of 57 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant — Lewis & Short

jŏcor, ātus, 1,

I v. dep. n. and a. [jocus], to jest, joke (class.): tu hanc jocari credis? faciet, nisi caveo, Ter. Heaut. 4, 4, 7: duplex jocandi genus, Cic. Off. 1, 29, 104; cf.: voluit Fortuna jocari, Juv. 3, 40.—
II In partic., to say in jest: haec jocatus sum, Cic. Fam. 9, 14, 4: in aliquid permulta, Hor. S. 1, 5, 62: multum de aliqua re, Sen. Suas. 1, 6; Cat. 2, 6: obscaena, Ov. Tr. 2, 497; Quint. 5, 13, 46.—Act. collat. form jŏco, āre: quasi jocabo, Plaut. Cas. 4, 4, 20 (al. jocabor).

In the wild

6 of 104 attestations shown.

Where it came from

No etymology authority pointer is recorded for this lemma yet — an honest gap, not an omission.

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.