jūdĭcātĭo — Lewis & Short
jūdĭcātĭo, ōnis, f.judico.
I A judging, investigating (class.):
longi subsellii,Cic. Fam. 3, 9, 2;
hence,an inquiry into an accusation, a judicial examination of a cause, id. Inv. 1, 13, 18:
consilium est ratio quaedam habens in se et inventionem et judicationem,Quint. 6, 5, 3.—
II In gen., a judgment, opinion, Cic. Tusc. 4, 11, 26:
arbitralis,Macr. S. 7, 1, 7:
poetarum et carminum,a critical estimate, Mart. Cap. 4, § 338.