1. jŭgo — Lewis & Short
jŭgo, āvi, ātum, 1, v. a.jugum,
I to bind to laths or rails.
I Lit.:
furcas vel palos perticis jugare,Col. 12, 39; 12, 15, 1:
vineam,id. 4, 26, 1.—
II Transf., to marry (poet.):
cui pater intactam dederat, primisque jugarat Ominibus,Verg. A. 1, 345. —
B In gen., to join, connect: sol vagus igneas habenas Immittit propius, jugatque terrae, Naev. ap. Macr. S. 1, 18.—Hence, jŭ-gātus, a, um, P. a.
A Joined, connected: virtutes inter se nexae et jugatae sunt, Cic. Tusc. 3, 8, 17.—
B Jugata verba, derived from one another (as justus, justitia, juste), Quint. 6, 3, 66; cf. 5, 10, 94.