jūris-pĕrītus — Lewis & Short
jūris-pĕrītus or jūrĕ-pĕrītus (freq. also separately), i, m.adj.2. jus-peritus,
I skilled or learned in the law (class.):
Fabius Pictor et juris et litterarum et antiquitatis bene peritus,Cic. Brut. 21, 81:
Apollo,Juv. 1, 128.—Comp.:
Quis jure peritior?Cic. Clu. 38, 108.—Sup.:
eloquentium jurisperitissimus Crassus, jurisperitorum eloquentissimus Scaevola,Cic. Brut. 39, 145.