lăbĕfacto — Lewis & Short
lăbĕfacto, āvi, ātum, 1, v. freq. a.id.,
I to cause to totter, to shake, to overthrow (syn.: quatio, concutio).
I Lit.:
signum vectibus,Cic. Verr. 2, 4, 43, § 49:
horrea bellicis machinis,Suet. Ner. 38:
aedium fundamenta, Cod. Th. 10, 19, 14: phalangii morsus genua labefactat,Plin. 29, 4, 27, § 86.—
B Transf., in gen., to injure, weaken, ruin, destroy:
sensus,Lucr. 1, 694:
onus gravidi ventris,to procure an abortion, Ov. Am. 2, 13, 1:
colla boum,to hurt, gall, Col. 2, 2, 22.—
II Trop., to shake, throw down, overthrow, destroy, ruin, weaken (a favorite expression of Cic.):
animam,Lucr. 6, 798:
aliquem,Cic. Fam. 12, 25, 2; id. Dom. 12, 27; id. Div. in Caecil. 14, 44:
alicujus consulatum,id. Mil. 13, 34:
alicujus dignitatem,id. Rab. Post. 16, 44:
invidiā verbi orationem,id. Fin. 1, 13, 43:
Aristoteles primus species labefactavit, quas mirifice Plato erat amplexatus,id. Ac. 1, 9, 33:
conjurationem,id. Cat. 4, 10, 22:
causam ad judicem,id. Rosc. Com. 4, 13:
fidem,Liv. 24, 20:
opinionem,Cic. Clu. 2, 6; so, labefactare alone, to shake in purpose, move, cause to yield:
me video ab ea astute labefactarier,Ter. Eun. 3, 3, 3:
labefacto paulatim (sc. eum),Plaut. Merc. 2, 3, 68:
non illam rarae labefactes munere vestis,corrupt, Cat. 69, 3, cf.:
castimoniam viduae, Cod. Th. 9, 25, 1: rem publicam,Cic. Fin. 1, 13, 43:
maximas res publicas ab adulescentibus labefactatas ... reperietis,id. Sen. 6, 20; cf.:
Carthaginem et Corinthum,id. Rep. 2, 4, 7: labefactarat vehementer aratores superior annus, Cic. Verr. 2, 3, 18, § 47:
amicitiam aut justitiam labefactare atque pervertere,id. Fin. 3, 21, 70:
leges ac jura,id. Caecin. 25, 70:
alicujus fidem pretio,id. Clu. 68, 194:
provinciarum fidem,Tac. A. 13, 21:
(praecepta) labefactari aliqua parte,Quint. 2, 13, 14.