lăcĕrātĭo — Lewis & Short
lăcĕrātĭo, ōnis, f.id.,
I a tearing, rending, mangling, lacerating, laceration (rare but class.):
corporis,Cic. Pis. 18, 42:
corporum,Liv. 7. 4.—Concr.:
omnia loca crinium laceratione complere,the tearings of her hair, Vulg. Esth. 14, 2.—Plur.:
muliebres lacerationes genarum,Cic. Tusc. 3, 26, 62.