1. lactes — Lewis & Short
lactes, ium (in f.root lag-; Gr. lagaro/s; cf. Lat. languidus, laxus,
sing. lactis, is, only, acc. to Prisc. p. 686, erroneously on account of lactis agninas),ab hoc ventriculo lactes in homine et ove, per quas labitur cibus: in ceteris hillae,Plin. 11, 37, 79, § 200:
ita cibi vocivitate venio lassis lactibus,i. e. empty, famished, Plaut. Curc. 2, 3, 40:
pulmone et lactibus unctis,Pers. 2, 30. —Prov.:
adligare canem fugitivom agninis lactibus, said of the employment of a trifling remedy for a great evil,Plaut. Ps. 1, 3, 85.