laetĭfĭco — Lewis & Short
laetĭfĭco, āvi, ātum, 1, v. a.laetificus,
non illum gloria pulsi Laetificat Magni,Luc. 3, 48:
sol laetificat terram,Cic. N. D. 2, 40, 102; Vulg. Psa. 21, 7:
corda,id. ib. 19, 9; 103, 15.— Mid., to rejoice, be glad respecting any thing:
nunc eo alii laetificantur Meo malo et damno,Plaut. Aul. 4, 9, 15.—
Indus agros laetificat et mitigat,Cic. N. D. 2, 52, 130:
faba solum laetificat,Plin. 18, 12, 30, § 120:
agrum,id. 17, 9, 6, § 50:
laetificata seges,Sedul. 1, 41.—Hence, laetĭfĭcans, antis, P. a., rejoicing, joyous (ante-class.):
unde ego omnes hilares, lubentes, laetificantes faciam ut fiant,Plaut. Pers. 5, 1, 8.